86/8/12

 

گزارش آخرین روز از هفته مستند 6+25 در خانه سینما

در پنجمین و آخرین روز از هفته فیلم مستند ، چهار اثر مستند به نمایش گذاشته شد که با استقبال علاقمندان و تماشاگران این نوع سینما همراه بود.
بخش نخست این نمایش ها به فیلم های « سرزمین گمشده» ( ساخته وحید موساییان) و « فرشتگان آلوده صورت» (به کارگردانی آرزو برادران ابراهیمی) اختصاص داشت و بعد از نمایش این دو فیلم ، جلسه نقد و بررسی این دو اثر با حضور محمد سعید محصصی (منتقد و مستندساز) برگزار شد.
محصصی در ابتدای این نشست با اشاره به تابو شکنی « سرزمین گمشده» در زمینه تحقیق و ساخت فیلم درباره موضوعات سیاسی ، مهم ترین امتیاز آن را پرداختن به یکی از تاثیرگذارترین رخدادهای تاریخ معاصر ایران دانست و افزود: « این فیلم به عشقی می پردازد که باعث می شود آدم ها در برابر سختی ها و مصائب از خود تحمل نشان بدهند.»
وحید موساییان ، سازنده این فیلم مستند نیز با اشاره به زمینه گستردهء تحقیقاتی که برای ساخت این فیلم به کار برده شده گفت: « آدم هایی که این فیلم به آن ها پرداخته آن قدر زیاد هستند که محدودیت زمانی فیلم های مستند برای پرداختن به آن ها کافی نیست.»
موساییان ضمن اشاره به فقر تصویری در زمینه برخی رویدادهای تاریخی ، محدودیت منابع اطلاعاتی را مشکل اصلی مستندهای تاریخی دانست و افزود: « سرزمین گمشده شاید مقدمه ای برای راه اندازی مجموعه ای باشد که در آینده بتواند ابهامات تاریخی را برطرف کرده و آنان را از جنبه های مختلف ریشه یابی کند.»
آرزو برادران ابراهیمی کارگردان مستند « فرشتگان آلوده صورت» نیز با اشاره به زمانی که صرف پژوهش درباره موضوع و سپس تدوین فیلم شده گفت: « گزینش افرادی که مناسب حضور در مقابل دوربین این فیلم بودند دشوارترین بخش تولید آن بود ، با این وجود فرشته ها یکی یکی از راه رسیدند و این فیلم را از توقف نجات دادند.»
وی که در فیلمش به دنیای افراد دچار سوختگی پرداخته ، ضمن تاکید بر اهمیت تنوع در سوختگی چهره ها گفت: « دلم نمی خواست فقط تلخی ها را به نمایش بگذارم. هدفم ساخت فیلمی درباره شور عشق و شوق زندگی بود.»
برادران ابراهیمی همچنین درباره دلیل انتخاب این نام برای فیلمش گفت: « این عنوان ، نام یکی از مهم ترین آثار تاریخ سینماست که من به دلیل علاقه شخصی و ارتباط آن با موضوع فیلم آن را انتخاب کردم.»
بخش دوم و پایانی نمایش آثار مستند در این هفته فیلم شامل فیلم های « ترانه اندوهگین کوهستان» ( ساخته حامد خسروی) و « باد دبور» ( به کارگردانی محمد رسول اف) بود.
پیش از نمایش این دو اثر ، ناصر صفاریان ، دبیر هفته فیلم 6 + 25 با اشاره به گوشه ای از مشکلات برگزاری این جلسات نمایشی ، نگرش و مسوولیت فردی سیدرضا میرکریمی را مهم ترین عامل در برگزاری این هفته فیلم در زیر مجموعه خانه سینما دانست و ابراز امیدواری کرد سال آینده برگزاری این جلسات با شور و همبستگی بیشتری ادامه یابد.
پس از نمایش فیلم های یاد شده نیز جلسه نقد و بررسی این دو اثر برگزار شد که رامتین شهبازی به عنوان مجری و منتقد میهمان در آن حضور داشت.
شهبازی درباره « ترانه اندوهگین کوهستان» گفت: « مهم ترین امتیاز چنین فیلمی این است که درباره اشخاص قضاوت نکرده و قضاوت را برعهده تماشاگر گذاشته است.»
در این بخش از نشست شبانه ، حامد خسروی ، کارگردان این فیلم مستند با اشاره به این که فیلمش یکی از بخش های یک سه گانه است که تولیدشان سرانجام دیگری یافته گفت: «قصدم از ساخت این فیلم ، تهیه گزارشی از وقایع پیرامون خودم بود.»
وی افزود: « دشوارترین بخش ساخت این مستند ، تلاش برای برداشتن نقابی بود که گاهی وقت ها آدم ها بر چهره می زنند تا خود را جور دیگری نشان بدهند.»
محمد رسول اف ، سازنده مستند « باد دبور» نیز گفت: « تلاش کردم با آدم هایی که قرار بود جلوی دوربین فیلمم حاضر شوند ارتباط صمیمانه ای برقرار کنم تا به من اعتماد کنند و اجازه بدهند از آن ها تصویر بگیرم.»
رسول اف در ادامه گفت: « دلم می خواست نشان بدهم برخی عناصر در تضاد با واقعیت زندگی امروز ما به حساب می آیند.»
وی با اشاره به این نکته که خط قرمزهای محدودیت و نظارت بر آثار ، معمولاً از تحلیل سلیقه ای برخی مسائل ناشی می شود گفت: « با ارائه این گزارش سعی کردم در جهت مبارزه با ریاکاری که از معضلات زندگی ما به شمار می آید گام عمیق تری بردارم.»


گزارش از امید نجوان